1967-1974: ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΧΡΟΝΙΑ

Τα δύσκολα αυτά χρόνια συμπίπτουν με την περίοδο της δικτατορίας. Και όχι τυχαία, γιατί λόγω της παρουσίας πολλών κομμουνιστών στον σύλλογο, ο Προφήτης θεωρήθηκε "αριστερό" σωματείο. Φυσικά και τα πολιτικά δεν είχαν καμία θέση στο σωματείο, όμως οι απριλιανοί σκέφτονταν αλλιώς. Έτσι πλήθος μελών του συλλόγου διαγράφηκαν αναγκαστικά, με πρώτο τον Γιάννη Λουκά. Τα μέλη αυτά αποκαταστάθηκαν μετά το τέλος της επταετίας.
Η αγωνιστική κάμψη της ποδοσφαιρικής ομάδας, βέβαια, δεν οφείλεται μόνο στα παραπάνω. Ο κορεσμός από τη συνεχόμενη παρουσία στη Β' Κατηγορία και η απογοήτευση από κάποιες αποτυχημένες προσπάθειες ανόδου στην Α', έφεραν τις μέτριες πορείες και τελικά μετά από δώδεκα χρόνια συνεχούς συμμετοχής στην Β' Πειραιά, ο Προφήτης υποβιβάστηκε το 1972. Επέστρεψε γρήγορα, και μάλιστα η εκ των πραγμάτων ανανέωση έφερε τα νέα πρόσωπα, που λίγα χρόνια μετά, μαζί με κάποιους από την παλιά φρουρά, θα αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά της ομάδας, όταν ήρθε η ώρα για την άνοδο στην Α'. Πρώτος απ' όλους ο τρομερός σέντερ φορ Χρήστος Δίελλας που αργότερα έγινε προπόνητης αλλά και παράγοντας. Ο φορ Σκλαβάκης, κι αυτός σπουδαίος σκόρερ, ο στόπερ Φλωρής, οι αδελφοί Κοτσάνοι (o Θράσος έκανε αργότερα μεγάλη καριέρα στον Φωστήρα), ο εξτρέμ Γαβαλάς, οι αδελφοί Καραγιάννη, οι Σπύρου και Χάλαρης (και αυτοί έγιναν αργότερα προπονητές), ο Καλλιντεράκης, ο Μπαρμπαρής, ο... αιώνιος τερματοφύλακας Φραγκιαδάκης, και τόσοι άλλοι.
Στο πιγκ-πογκ οι αδερφές Μαρία και Ματίνα Λουκά ήταν πρωταγωνίστριες και σάρωναν τους τίτλους για λογαριασμό του συλλόγου. Μέχρι το 1970, που με μια πρωτοφανή απόφαση ο τότε ΓΓΑ Ασλανίδης μετέγραψε τις δύο αθλήτριες στον ΠΑΟ, χωρίς τη συγκατάθεση του σωματείου μας. Έτσι το τμήμα ατόνησε, και για περίπου δεκαπέντε χρόνια έμεινε μακριά από επιτυχίες.